Glaskunstenaar
Bernard Heesen (Leerdam, 1958) behoort tot de meest eigenzinnige glaskunstenaars van Nederland. Zijn kleurrijke, uitbundige en soms grillige glasobjecten bewegen zich op de grens van kunst en kitsch, schoonheid en imperfectie. Met zijn experimentele werkwijze ontwikkelde hij een herkenbare beeldtaal waarin ambacht, verbeelding en humor samenkomen.

Van architectuur naar glaskunst|
Bernard Heesen studeerde architectuur aan de Technische Universiteit Delft, maar ontdekte zijn fascinatie voor glas in de glasblazerij van zijn vader, glaskunstenaar Willem Heesen. In atelier De Oude Horn in Acquoy ontwikkelde hij zich als autodidact tot glaskunstenaar. In 1995 nam hij de leiding van het atelier over.

Kenmerkend voor zijn glaskunst is de vrije omgang met het materiaal. Waar traditioneel glaswerk vaak draait om perfectie en symmetrie, zoekt Heesen juist het onverwachte. Hij laat het vloeibare glas mede de vorm bepalen. Zijn sculpturen, vazen en objecten kenmerken zich door organische vormen, uitgesproken kleuren en verrassende details.

Encyclopedische gewrochten
Een bijzondere plaats in zijn oeuvre nemen de Encyclopedische gewrochten in. Geïnspireerd door afbeeldingen uit negentiende-eeuwse encyclopedieën vertaalt Heesen historische vazen en gebruiksvoorwerpen naar fantasierijke glasobjecten. Met uitbundige ornamenten en ongewone vormen onderzoekt hij de grenzen tussen kunst, ambacht en design.

Museale collecties en tentoonstellingen
Het werk van Bernard Heesen is opgenomen in collecties van onder meer het Stedelijk Museum Amsterdam, Museum Boijmans Van Beuningen, Rijksmuseum Twenthe en Kunstmuseum Den Haag. Zijn glaskunst werd daarnaast tentoongesteld in onder andere het Nationaal Glasmuseum in Leerdam en Museum JAN in Amstelveen.